مهمترین بیماری های بلدرچین و نحوه پیشگیری و درمان آنها

مهمترین بیماری های بلدرچین و نحوه پیشگیری و درمان آنها

بیماری بلدرچین و درمان آن

اساسا بلدرچین ها در مقایسه با طیور دیگر همچون مرغ و بوقلمون، جزو پرندگان مقاوم به شمار می آیند. ولی با این حال باز هم این پرنده ها در برابر برخی بیماری های رایج طیور آسیب پذیر هستند. به ویژه جوجه بلدرچین اگر در معرض بیماری قرار گیرید، تلف خواهد شد. پرورش طیور مختلف در کنار یک دیگر همیشه باعث شیوع بیماری میشود. بنابراین بهتر است که بلدرچین ها را جدا از مرغ و دیگر طیور پرورش دهید. در این مقاله از سایت چیکن هچ در مورد بیماری بلدرچین و نحوه درمان آن بحث شده است.

بیماری نیوکاسل در بلدرچین

پرنده های مختلفی درگیر بیماری نیوکاسل میشوند و این بیماری یکی از تهدیدهای مهم برای صنعت پرورش طیور می باشد. البته بلدرچین ها به بیماری نیوکاسل حساسیت کمتری دارند. علائم این بیماری در بلدرچین ها به شکل مشکلات تنفسی، عطسه و آبریزش بینی، کاهش اشتها، فلج شدن عضلات، اسهال سبز رنگ، به سمت عقب راه رفتن، پیچ خوردگی گردن افتادگی بال ها و … می باشد.

پیشگیری نیوکاسل

جهت پیشگیری از این بیماری در بین بلدرچین ها باید سالن و قفس پرورش بلدرچین به موقع تمیز و ضدعفونی شوند. عدم استفاده از قفس های غیر استاندارد نیز زمینه بیماری نیوکاسل و دیگری بیماری ها را در بلدرچین ها فراهم میسازد. برای پیشگیری از بیماری نیوکاسل میتوان گله را در زمان جوجگی با واکسن نیوکاسل واکسینه کرد. در گله های تخمگذار لازم است که واکسیناسیون طبق نظر دامپزشک در زمان های مشخص مجددا تکرار شود.

بیماری زخم معده یا آنتریت اولسراتیو بلدرچین

بیماری آنتریت اولسراتیو که به بیماری بلدرچین نیز معروف می باشد، یکی از بیماری های شایع و بسیار مسری در بین این پرندگان است. این بیماری توسط یک نوع باکتری به نام Clostridium colinum ایجاد شده و باعث زخم روده پرنده میشود. بیماری بلدرچین تلفات زیادی به بار می آورد و از طریق فضولات، ورود پرنده جدید و حتی حشرات موذی و مگس به دیگر پرنده ها سرایت میکند.

بیماری زخم معده یا آنتریت اولسراتیو بلدرچین

کثیف شدن محیط زندگی، بیماری کوکسیدیوز، بورس عفونی یا گامبورو میتواند شرایط را برای مبتلا شدن بلدرچین به بیماری آنتریت اولسراتیو بسیار مستعد سازد. همچنین ازدحام ببش از حد طیور نیز در سرایت این بیماری نقش مهمی دارد.

علائم این بیماری شامل موارد زیر می باشد:

  • بی حالی
  • خوابیدن زیاد
  • نوشیدن بیش از حد آب
  • جمع شدن گردن
  • افتادگی بال ها
  • چشم های نیمه بسته
  • پرهای ژولیده
  • اسهال خونی یا اسهال سفید آبکی
  • خونریزی روده

بلدرچین ها در سن 4 الی 16 هفتگی بیشتر درگیر این بیماری شده و به طور متوسط این بیماری 10 درصد تلفات دارد. پس از بروز اولین علائم، پرنده بیمار ظرف 2 روز تلف میشود.

نحوه درمان

عامل بیماری آنتریت اولسراتیو باکتریایی بوده و با آنتی بیوتیک هایی همچون کلرتتراسیکلین، باستیراسین، استرپتومایسین، نئومایسین و … درمان میشود. در پرنده بیمار پاسخ به درمان طی 2 الی 4 روز می باشد. گوشت و تخم بلدرچین مبتلا به بیماری آنتریت اولسراتیو بهتر است پس از 3 هفته مصرف شود.

نحوه پیشگیری

میتوان به صورت دوره ای از آنتی بیوتیک های سطح پایین جهت پیشگیری این بیماری استفاده کرد. اما استفاده از پروبیوتیک ها نسبت به آنتی بیوتیک ها ارجحیت دارد. در زمان بروز این بیماری در گله پرنده های بیمار باید قرنطینه شوند.

بیماری آنسفالیت

این بیماری بیشتر در بین پرنده های وحشی شایع بوده و آنها ناقل این بیماری هستند. البته بیماری آنسفالیت از طریق پشه هم میتواند به بلدرچین ها سرایت کند. لرزش گردن و متورم شدن مغز از علائم این بیماری است و بلدرچین بیمار حتی دچار فلچ، استفراغ و مشکلات کبدی نیز میشود.

بیماری آنسفالیت

بیماری آنسفالیت ممکن است تا ماه ها و حتی سال ها بلدرچین بیمار را درگیر کند. مراقبت از پرنده بیمار با لامپ های حرارتی یکی از روش های مبارزه با این بیماری است. مخصوصا با خرید لامپ مادر مصنوعی مادون قرمز میتوان روند درمان پرنده را سرعت بخشید. بلدرچین مبتلا به این بیماری علاقه ای به خوردن جیره اصلی ندارد ولی مشاهده شده که در طول این بیماری به خوردن تخم مرغ آب پز شده علاقه نشان میدهند.

بیماری سیاه سر در بلدرچین

یک نوع بیماری انگلی بوده که به کبد پرنده آسیب می رساند. کاهش اشتها، پژمردگی و ژولیدگی پرها، افتادگی بال ها، مصرف زیاد اب و مشاهده قطرات زرد رنگ در فضله از نشانه های مهم بیماری سیاه سر در بلدرچین می باشد. برای پیشگیری از این بیماری بهداشت محیط نگهداری و تعویض به موقع بستر و تخلیه فضولات بسیار مهم است.

بیماری کوکسیدیوز بلدرچین

این بیماری در بیشتر گله های پرورش وجود دارد و انگل عامل آن میتواند در خاک، لاشه، فضولات و یا در بدن پرنده باشد. بیماری کوکسیدیوز توسط پروتوزوئید کوکسیدین (نوعی تک یاخته)  ایجاد شده و روده پرنده را مورد هدف قرار میدهد. جوجه ها در برابر این بیماری حساسیت بالایی دارند و با افزایش سن، بدن آنها در برابر این بیماری ایمنی پیدا میکند.

عدم رطوبت بالا در بستر نگهداری و خشک بودن آن تا حدود زیادی مانع شیوع بیماری کوکسیدیوز میشود. همچنین در غذای اولیه جوجه ها میتوان از داروی ضد کوکسیدیوز استفاده کرد.

از علائم بیماری کوکسیدیوز در بلدرچین ها میتوان به ایستادن در گوشه ها با بال های افتاده، چشمان بسته، مشاهده خون و مخاط در فضله پرنده (اسهال خونی)، از دست دادن اشتها، مصرف کم آب و کاهش شدید وزن اشاره کرد.

برای درمان بلدرچین بیمار به کوکسیدیوز میتوان از داروخانه دامپزشکی داروی ضد کوسیدیوز همچون داروی کوکسیدین، آمپرولیوم و … تهیه نمود و بر اساس دستور مصرف از آن برای درمان بلدرچین استفاده کرد.

بیماری کوریزای عفونی

بیماری کوریزا یک نوع عفونت باکتریایی بوده که عموما از مرغ ها به بلدرچین ها منتقل میشود. از علائم بالینی این بیماری میتوان به تورم سر و صورت بلدرچین، ترشحات بد بو از چشم، بینی و نوک، تنفس سخت با دهان باز، صدای خس خس سینه و ریه و چسبیدن پلک های چشم به هم اشاره کرد. مرغ ها بدون هیچ علائمی میتوانند ناقل این بیماری بوده و بلدرچین ها را به این بیماری آلوده کنند.  بنابراین توصیه میشود که مرغ ها در کنار بلدرچین ها پرورش داده نشوند. همچنین باید بین محل نگهداری مرغ و بلدرچین ها فاصله کافی (حداقل 7 متر ) باشد. باکتری عامل بیماری کوریزا از طریق باد، جابجایی وسایل، لباس و کفش های پرورش دهنده، فضولات طیور و … به بلدرچین ها منتقل میشود.

بیماری کوریزای عفونی

بلدرچین ها در مقایسه با مرغ در برابر بیماری کوریزای عفونی حساس تر هستند. اما این بیماری قابل درمان می باشد و داروی های مختلفی برای درمان آن وجود دارد. داروی سولفادی متوکسین از جمله داروهای موثر برای درمان بیماری کوریزای بلدرچین می باشد.

دوره درمان این بیماری تقریبا 5 روز است. بنابراین پس از گذشت 6 روز میتوان از تخم و گوشت بلدرچین بهبود یافته استفاده کرد.

بیماری برونشیت بلدرچین

این بیماری بیشتر در بلدرچین های باب وایت مشاهده شده و بلدرچین نژاد ژاپنی در برابر این بیماری تا حدود زیادی مقاوم است. علائمی همچون مشکلات تنفسی، صدای خس خس سینه، سرفه و التهاب چشم از نشانه های اصلی بیماری برونشیت بلدرچین هستند. بیماری برونشیت بیشتر از طریق پرندگان وحشی منتقل میشود. این بیماری درمان قطعی ندارد. ولی جهت درمان عفونت های ثانویه میتوان از داروی تایلوزین استفاده کرد.

بیماری مایکوپلاسما در بلدرچین

بیماری مایکوپلاسما یک نوع بیماری تنفسی مزمن در بین طیور است و باکتری عامل آن باعث عفونت دستگاه تنفسی پرنده میشود. بلدرچین ها حتی نژاد ژاپنی نیز در برابر این بیماری مصون نیستند. اگر بلدرچین به بیماری مایکوپلاسما دچار شود، علائمی همچون آبریزش و ترشحات چسبنده از سوارخ بینی، آبریزش چشم یا کف کردن چشم بلدرچین ، تورم سینوس ها، عطسه و سرفه از خود نشان میدهد. بیماری سینوزیت چرکی یا همان مایکوپلاسما واگیردار بوده و میتواند بخش زیادی از گله را آلوده کند. علائم بیماری مایکوپلاسما به بیماری سرما خوردگی شباهت زیادی دارد و همین موضوع باعث به اشتباه افتادن پرورش دهندگان در نحوه درمان پرنده میشود.

مرغ ها و ورود پرنده های جدید به داخل گله میتواند عامل این بیماری باشد. لذا قبل از اضافه نمودن پرنده های جدید به گله خود حتما آنها را به مدت 3 الی 4 هفته جداگانه پرورش دهید.

اگر بلدرچین مولد به این بیماری مبتلا باشد، عامل بیماری حتی از طریق تخمک نیز به جوجه ها منتقل میشود. به همین دلیل نباید از تخم نطفه دار این نوع بلدرچین ها در ماشین جوجه کشی استفاده کرد.

برای درمان این بیماری میتوان از آنتی بیوتیک های موثر همچون تتراسایکلین، داکسی سایکلین، تایلوزین و … استفاده نمود.

سرما خوردگی بلدرچین

سرما خوردگی بلدرچین

سرما خوردگی در بلدرچین ها بیشتر در سنین جوجگی شایع است. زیرا جوجه ها در چند هفته اول به دلیل رشد ناقص پرها قادر به کنترل دمای بدن خود نیستند. علائمی همچون جمع شدن آب در چشم، آبریزش بینی، جمه شدن جوجه ها در یک گوشه به همراه بی حالی، افتادگی بال ها، کز کردگی، عطسه و اسهال از نشانه های بیماری سرماخوردگی در طیور است. درمان این بیماری به کمک انتی بیوتیک و مولتی ویتامین امکان پذیر است.

راهکارهای مفید برای جلوگیری از بیمار شدن بلدرچین ها

در صورت نگهداری صحیح و رعایت بهداشت محیط زندگی، بلدرچین ها به ندرت به بیماری مبتلا میشوند. محیط نگهداری پرندگان را تا حدالامکان تمیز نگه دارید. تجمع فضولات به راحتی باعث بیماری و سرایت آن به گله میشود. بلدرچین ها باید به اندازه کافی فضا داشته باشند. غذا و آب مصرفی پرنده ها همیشه باید تازه و تمیز باشد. همچنین در سالن نگهداری به تعداد کافی آبخوری و دانخوری بلدرچین قرار دهید. حدقل هفته ای یک بار با استفاده از محلول تمیزکننده و سرکه تمامی آبخوری ها و دانخوری ها را بشویید.

بلدرچین را در کنار دیگر طیور پرورش ندهید. در زمان اضافه نمودن تعدادی بلدرچین به گله قبلی حتما به مدت چند هفته بلدرچین های جدید را قرنطینه کنید. اگر از قفس استفاده میکنید، سیم های داخل قفس باید تمیز نگه داشته شوند. اگر فضولالت بلدرچین ها بر روی سیم ها جمع و خشک شود، پای پرنده دچار عفونت، تورم و زخم خواهد شد. عفونت پای بلدرچین با پماد آنتی بیوتیک قابل درمان است.

جمع بندی نهایی

در این مقاله مهمترین بیماری هایی که بلدرچین به آن مبتلا میشود را توضیح دادیم. توجه داشته باشید که بسیاری از بیماری ها، علائم مشابهی دارند که این مورد کار تشخیص و نحوه صحیح درمان را با مشکل مواجه میکند. به همین دلیل قبل از درمان بلدرچین مریض به خوبی تمامی علائم را بررسی کنید. با مشاهده اولین علائم بیماری، سریعا پرنده بیمار را قرنطینه نموده و محیط نگهداری آنها را ضدعفونی کنید تا مانع شیوع بیماری شوید. همچنین از درمان خودسرانه طیور به طور جد خودداری نموده و با توجه به تشخیص دامپزشک نسبت به درمان پرنده بیمار اقدام کنید.


دیدگاه‌ها 2
guest
2 کامنت ها
جدیدترین
قدیمیترین
Inline Feedbacks
تمام کامنت ها را نشان بده
نازنین

سلام

5 تا بلدرچین دارم یکی از اونا خیلی بی حاله و همش چرت میزنه میشه بگید چش شده ؟

chicken-admin

سلام
باید اطلاعات بیشتری ازش بدید
مثلا تغذیش ، سنش ، محیط نگهداری ، عطسه میکنه یا خیر ، فضلش چطوره و چه رنگیه و …
فعلا از سایر پرنده ها جداش کنید و محیطش رو گرم نگهدارید