معرفی بهترین نژادهای اردک گوشتی برای پرورش در خانه و سالن

آشنایی با بهترین نژاد های اردک برای تولید گوشت - چیکن هچ

آشنایی با بهترین نژاد های اردک برای تولید گوشت

اردک ها جزو اولین پرندگانی هستند که توسط انسانها اهلی شده و برای مصارف گوناگون مورد استفاده قرار گرفته اند. اردک ها پرندگانی همه چیزخوار و مقاوم اند در نتیجه تغذیه و مراقبت از آنان در مقایسه با بسیاری از ماکیان راحت تر است. گوشت و تخم این پرنده نیز دارای خواص بیشماری است. به همین دلیل امروزه پرورش نژادها و گونه های مختلف اردک در نقاط مختلف جهان از جمله کشورمان بسیار رایج و مورد توجه قرار گرفته است.

اردک های اهلی را در یک دسته بندی کلی می توان به چهار دسته گوشتی، تخمگذار، دو منظوره و زینتی تقسیم نمود. اردک های گوشتی تخمگذاران خوبی نیستند و همانطور که از نامشان بر می آید به منظور تولید گوشت پرورش داده می شوند چرا که بدن آنان به لحاظ ژنتیکی مستعد افزایش وزن سریع و تولید گوشت می باشد. اردک های تخمگذار برخلاف انواع گوشتی سبک وزن هستند و در عوض می توانند در طول فصل تخمگذاری تعداد زیادی تخم تولید کنند. گونه های دو منظوره هم به لحاظ گوشت و هم به لحاظ تولید تخم مورد استفاده قرار می گیرند و گونه های زینتی به دلیل زیبایی ظاهری پرورش داده می شوند. هر یک از این گونه ها نیز خود دارای نژادهای متنوعی هستند.

در حال حاضر نژادهای مختلف اردک به جهت تولید تخم یا گوشت در مناطق مختلف کشورمان پرورش داده می شوند. اما پرورش اردک های گوشتی به دلیل خواص فراوان و طعم لذیذ گوشت آن، استقبال مردم و بازار پسندی و همچنین سوددهی بیشتر و سریع تر بر سایر گونه ها ترجیح داده می شود. از جمله نژادهای اردک گوشتی می توان به نژاد پکنی، مسکویی، آیلسبوری، روئن، آنکونا، اکراینی و … اشاره نمود. در ادامه این مقاله از وبسایت چیکن هچ به معرفی بهترین نژادهای تجاری اردک گوشتی خواهیم پرداخت.

اردک نژاد پکنی

ویژگیهای ظاهری و رفتاری اردک پکنی

منشاء و زیستگاه اصلی اردک نژاد پکنی همانگونه که از نام آن بر می آید به کشور چین باز می گردد اما این پرنده پس از انتقال به کشورهای اروپایی و آمریکایی در آنجا برای مدت ها تحت اصلاح ژنتیکی قرار گرفت. اردک پکنی (اردک سفید) از جمله اردک های بزرگ جثه است و در میان اردک های گوشتی اهلی دارای بیشترین میزان سرعت رشد می باشد. این پرنده در حدود 5 الی 6 ماهگی به بلوغ می رسد و وزن یک اردک پکنی بالغ می تواند بین 6/3 الی 5 کیلوگرم باشد. اردک نژاد پکنی دارای اندام کشیده، سر بزرگ و پهن، پیشانی برجسته و پاهای کوتاه و ضخیم بوده و نوک آن خمیده و زرد رنگ و پاهای آن پرتقالی رنگ است. پرهای این پرنده نیز به رنگ سفید می باشد.

اردک نژاد پکنی - چیکن هچ

بدن اردک پکنی از شانه تا ناحیه دم شیب دار می باشد بطوریکه وقتی پرنده روی دو پا می ایستد بخش انتهایی بدن و دم آن در نزدیکی زمین قرار می گیرد. این ویژگی سبب شده است که اردک های پکنی به طرز بسیار بامزه ای راه بروند و ممکن است در نگاه اول راه رفتن آنان را به پنگوئن ها تشبیه کنید. این نژاد آرام بوده و در مقایسه با اغلب نژادهای دیگر دارای بالهای کوچکتری است. همچنین تشخیص جنسیت نژاد پکنی با توجه به دم پرنده امکان پذیر می باشد. به نحوی که اردک نر دارای دو پر تاب خورده در انتهای دم خود است اما دم اردک ماده صاف و بدون تاب خوردگی است. اردک نژاد پکنی یکی از بهترین نژادهای گوشتی در سراسر جهان به شمار می رود و گوشت آن از کیفیت بالایی برخوردار است. اردک پکنی رایج ترین گونه پرورشی گوشتی در کشورمان محسوب می گردد.

مزایای پرورش اردک پکنی

جوجه های این گونه به سرعت رشد می کنند و در عرض 8 الی 9 هفته به وزن 2 الی 5/2 کیلوگرم می رسند.

اردک نژاد پکنی دارای راندمان گوشتی بالایی است. همچنین گوشت این پرنده بسیار لذیذ و با کیفیت است.

اردک پکنی در مقابل بیماری ها و گرما و سرما مقاومت زیادی دارد به همین دلیل نگهداری از این پرندگان در مقایسه با بسیاری از انواع ماکیان راحت تر و مقرون به صرفه تر بوده و تلفات گله پرورشی نیز بسیار کمتر می باشد.

اردک پکنی قادر است بخش بزرگی از نیاز غذایی روزانه خود را از علوفه و گیاهان موجود در مراتع به دست آورد که این موضوع تأثیر قابل توجهی در کاهش هزینه های غذایی این پرنده دارد. البته برای اینکه اردک ها با کمبود ویتامین ها، مواد معدنی و سایر مواد مغذی مواجه نشده و بتوانند در بازه زمانی کوتاهی به وزن مطلوب رسیده و گوشت باکیفیت تولید کنند باید در کنار علوفه جات مقداری غذای تکمیلی، مکمل های ویتامینی و … نیز در جیره غذایی آنان گنجانده شود.

نکته: پرورش اغلب نژادهای گوشتی بالای 2 الی 3 ماهگی فقط در صورتیکه قصد تولید گله مولد و جوجه کشی از تخم آنان را دارید مقرون به صرفه است چرا که پس از این سن کیفیت گوشت این پرندگان پایین می آید. در واقع با بالا رفتن سن چربی گوشت اردک بیشتر می شود که این موضوع برای مصرف کنندگان مطلوب نخواهد بود.

بنا به دلایل ذکر شده پرورش اردک پکنی جزو فعالیت های زودبازده و پرسود بوده و پرورش دهندگان می توانند پس از حدود دو ماه از طریق فروش گوشت این پرنده به سود بالایی دست یابند.

تخمگذاری و جفتگیری اردک پکنی

اردک پکنی بیشتر به دلیل گوشت آن پرورش داده می شود اما در مقایسه با سایر نژادهای گوشتی دارای قابلیت تخمگذاری بالاتری است. اردک های پکنی در 5 الی 6 ماهگی بالغ شده و قادر به جفتگیری و تولید مثل می شوند. اردک پکنی ماده در طول سال 150 الی 180 عدد تخم می گذارد اما علاقه چندانی به خوابیدن روی تخم ها و مراقبت از آنان ندارد. وزن هریک از تخم های این پرنده به 85 گرم می رسد و رنگ پوسته آن سفید کرمی یا زیتونی است. راندمان هچ تخم های اردک پکنی در مقایسه با اردک اسرائیلی بالاتر است. اگر قصد جوجه کشی از تخم های اردک پکنی را دارید باید شرایط لازم برای جفتگیری نر و ماده و تولید مثل را فراهم سازید. این پرندگان بیشتر تمایل به جفتگیری در آب دارند. بنابراین جهت بالا بردن راندمان نطفه داری تخم ها باید برای گله های مولد استخرهای شنا در نظر گرفته شود.

اردک نژاد اسرائیلی

ویژگیهای ظاهری و رفتاری اردک اسرائیلی

اردک نژاد اسرائیلی که با نام های اردک مسکویی یا روسی نیز شناخته می شود یکی از بهترین نژادهای اردک گوشتی در سراسر جهان است که پرورش آن در کشورمان بویژه در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. منشاء اردک مسکویی به کشور مکزیک و برزیل باز می گردد. این پرنده اولین بار توسط آمریکایی ها اهلی گردید و سپس به اروپا و سایر کشورهای جهان انتقال یافت. اردک مسکویی دارای واریته هایی به رنگ سیاه و سفید، سیاه، سیاه و سبز، برنزی، آبی، قهوه ای و … می باشد. چیزی که اردک اسرائیلی را از سایر نژادهای اردک متمایز می سازد جثه بزرگ آن و همچنین وجود پرده های گوشتی قرمز رنگ بر روی نوک و اطراف چشم و بینی این پرنده می باشد. اردک مسکویی در رده اردک های بزرگ جثه قرار می گیرد به طوریکه طول جنس نر در دوران رشد به 75 سانتیمتر و طول ماده به 50 سانتیمتر هم می رسد.

اردک نژاد اسرائیلی - چیکن هچ

جنس نر این نژاد بزرگتر و تنومندتر از ماده بوده و این موضوع در مورد جوجه های آنان نیز صادق است. همچنین اردک نر دارای سه پر تاب خورده در انتهای دم است اما دم اردک ماده کاملاً صاف است. زائده گوشتی قرمز رنگ نیز در اردک های مسکویی نر بزرگتر از ماده ها است.

اردک اسرائیلی به دلیل چربی پایین در پوست و پرها تمایل چندانی به شنا کردن ندارد اما بخوبی قادر به پرواز است و به همین دلیل شاه پرهای آنان باید کوتاه شود تا اقدام به پرواز و مهاجرت نکنند. این پرندگان بسیار آرام هستند و فقط در صورتیکه بترسند یا دچار استرس شوند سر و صدا می کنند.

اردک های مسکویی در مراتع و چراگاه ها از علوفه، سبزیجات و گیاهان مختلف و همچنین ماهی های کوچک، حشرات، دوزیستان و … تغذیه می کند.

مزایای پرورش اردک اسرائیلی

اردک اسرائیلی دارای گوشت کم چرب، ترد و بسیار لذیذی است و به دلیل چربی کم استفاده از گوشت آن برای همه بویژه بیماران قلبی یا افراد مبتلا به فشار خون مفید می باشد.

این گونه خود را براحتی با شرایط جوی مختلف تطبیق داده و در مقابل بیماری ها از مقاومت بالایی برخوردار است. به همین دلیل پرورش اردک مسکویی با تلفات کمتری همراه بوده و راحت تر است.

اردک اسرائیلی در نقاط مختلف کشورمان قابل پرورش می باشد.

اردک های مسکویی سریع وزن می گیرند و به همین دلیل در بازه زمانی کوتاهی قابل پرورش و عرضه به بازار می باشند. این پرندگان در 7 ماهگی به بلوغ می رسند. وزن یک اردک مسکویی نر بالغ می تواند بین 5 الی 6 کیلوگرم و وزن ماده بین 3 الی 4 کیلوگرم باشد.

از آنجائیکه این پرندگان آبدوست نیستند نیازی به احداث استخر برای پرورش آنان وجود ندارد.

از طرفی اردک های اسرائیلی از انواع علوفه و گیاهان و حشرات ریز موجود در طبیعت تغذیه می کنند این موضوع تأثیر بسیاری در کاهش هزینه های تغذیه ای آنان دارد.

تمام این ویژگیها سبب شده که اردک اسرائیلی به یک گونه گوشتی بسیار محبوب در میان پرورش دهندگان و مصرف کنندگان گوشت اردک تبدیل شود. در حال حاضر پرورش اردک مسکویی در شهرهای خطه شمالی کشور بسیار رایج می باشد.

جفتگیری و تخمگذاری اردک اسرائیلی

اردک های اسرائیلی در 7 ماهگی به بلوغ رسیده و قادر به تولید مثل می شوند. این گونه در فصل جفتگیری 3 الی 4 بار تخمگذاری می کند. اردک مسکویی در فصل های گرم سال جفتگیری می کند اما در فصول سرد نیز در صورت فراهم بودن گرما و غذای کافی قادر به تولید مثل و تخمگذاری می باشد. اردک اسرائیلی ماده قابلیت تخمگذاری بالایی ندارد و سالیانه بین 60 الی 120 عدد تخم تولید می کند که به کیفیت تغذیه و محیط زندگی آن بستگی دارد. اما مادر خوبی برای تخم ها و جوجه های خود می باشد و به همین دلیل علاقه بسیاری به نشستن روی تخم ها و مراقبت از آنان دارد. اگر قصد جوجه کشی از تخم های اردک مسکویی را دارید باید اول صبح تخم ها را جمع آوری نمایید. چون در صورتیکه اردک ماده روی تخم ها بنشیند دیگر تخمگذاری نخواهد نمود.

در صورتیکه علاقه مند به جوجه کشی از تخم نطفه دار اردک های اسرائیلی هستید و می خواهید از فروش جوجه های یک روزه و نیمچه های گوشتی این نژاد کسب درآمد کنید توصیه می کنیم حتماً مقالات راهنمای خرید تخم نطفه دار و راهنمای خرید دستگاه جوجه کشی را مطالعه نمایید.

اردک نژاد روئن

ویژگیهای ظاهری و رفتاری اردک نژاد روئن

اردک روئن گونه ای بسیار قدیمی از اردک اهلی می باشد که منشاء آن به شهر روئن فرانسه و قبل از قرن نوزدهم میلادی باز می گردد. اردک روئن به لحاظ رنگ به اردک مالارد شباهت دارد. در واقع اردک های مالارد اجداد اردک نژاد روئن محسوب می گردند. این پرندگان در حدود 1800 میلادی به انگلیس و سپس به تدریج به سایر نقاط دنیا راه یافتند. امروزه اردک روئن بویژه در فرانسه و ایالات متحده در میان محبوب ترین نژادهای اردک گوشتی جای گرفته است. اردک نژاد روئن دارای ظاهری بسیار زیبا است و به همین دلیل بعضاً بعنوان پرنده زینتی هم پرورش داده می شود. البته اردک روئن در رده اردک های سنگین وزن نیز قرار می گیرد و به همین دلیل بیشتر جهت تولید گوشت پرورش داده می شود. گوشت اردک روئن از کیفیت بالایی برخوردار است هرچند سرعت رشد این گونه در مقایسه با نژادهای پکنی و اسرائیلی آرام تر می باشد. اردک های روئن در 4 ماهگی به وزن 5/2 کیلوگرم می رسند. در کشورهای اروپایی چون فرانسه که گوشت اردک روئن بعنوان یکی از محبوب ترین و رایج ترین گوشت ها محسوب می گردد بعد از گذشت یکسال یا کمی بیشتر این پرندگان را به کشتارگاه انتقال می دهند. زیرا اردک های روئن برای اینکه به حداکثر وزن ممکن (یعنی حدود 4 کیلوگرم) برسند حداقل به یک سال زمان نیاز دارند.

اردک نژاد روئن - چیکن هچ

تشخیص نر و ماده اردک روئن کار ساده ای است چرا که به لحاظ ظاهری کاملاً متمایز از یکدیگر هستند. در این گونه نرها درشت تر از ماده ها هستند. همچنین جنس نر در این نژاد به لحاظ رنگ پر و بال ها زیباتر از جنس ماده است. سر و گردن اردک های روئن نر به رنگ سبز براق می باشد. همچنین نرها دارای یک حلقه سفید رنگ در ناحیه گردن بوده و رنگ بدنشان ترکیبی از خاکستری، قهوه ای، سیاه، سفید و آبی می باشد. اما پر و بال های اردک ماده روئن به رنگ قهوه ای روشن و نوک و پاهای آن به رنگ پرتقالی است. همچنین در میان بال و پرهای ماده رنگ آبی و سفید هم به چشم می خورد. اردک نژاد روئن گونه نسبتاً آرامی است. اردک روئن نیز به مانند بسیاری از نژادهای اردک در طبیعت از انواع گیاهان، سبزیجات، علوفه، حشرات و کرم ها و همچنین مواد غذایی موجود در آب تغذیه می کند.

مزایای پرورش اردک نژاد روئن

اردک نژاد روئن از جمله گونه های سنگین وزن با راندمان تولید گوشت بالا می باشد.

گوشت این پرنده دارای طعم لذیذ و بافتی نرم و ترد است.

اردک روئن به دلیل مقاومت بدنی بالا در مقایسه با بسیاری از ماکیان کمتر بیمار می شود و به همین دلیل پرورش آن کم ریسک تر است.

پرورش دهندگان می توانند بخش بزرگی از غذای مورد نیاز این گونه را از علوفه و سبزیجات موجود در مراتع طبیعی تأمین نمایند که این خود سهم بزرگی در کاهش هزینه پرورش این پرندگان دارد.

جفتگیری و تخمگذاری اردک نژاد روئن

اردک روئن ماده سالیانه حدود 150 تخم بزرگ سفید رنگ می گذارد.

اردک نژاد آیلسبوری

ویژگیهای ظاهری و رفتاری اردک نژاد آیلسبوری

منشاء و زیستگاه اصلی اردک نژاد آیلسبوری به دره آیلسبوری در حومه شهر لندن انگلیس باز می گردد. اردک آیلسبوری (آیلزبری) گونه ای تنبل و سنگین وزن بوده و بیشتر برای تولید گوشت پرورش داده می شود. اردک نژاد آیلسبوری نیز از جمله گونه هایی است که به سرعت رشد نموده و وزن می گیرد. از جمله مشخصات ظاهری این پرنده می توان به منقار بلند، پاهای کوتاه نارنجی رنگ، پوست و پرهای سفید، بدن پهن و شکم موازی و نزدیک به زمین اشاره نمود. اردک های آیلسبوری بعد از حدود 7 ماه به بلوغ می رسند.

اردک نژاد آیلسبوری - چیکن هچ

اردک آیلسبوری بالغ نر می تواند تا 5/4 کیلوگرم و ماده تا 4 کیلوگرم رشد کند. ممکن است برخی اردک آیلزبری را با اردک پکنی اشتباه بگیرند. اما این دو گونه دارای تفاوتهایی با یکدیگر هستند. به عنوان مثال بدن اردک پکنی شیب دار بوده و به همین دلیل دم و ناحیه انتهایی شکم آن در نزدیکی زمین قرار می گیرد در حالیکه شکم نژاد آیلزبری بصورت موازی با زمین قرار دارد. نوک نژاد پکنی به رنگ زرد مایل به نارنجی است در حالیکه نوک نژاد آیلزبری کم رنگ تر است.

مزایای پرورش اردک نژاد آیلسبوری

اردک های نژاد آیلسبوری به سرعت رشد یافته و سنگین وزن می شوند به نحوی که در 7 الی 9 هفتگی به سن کشتار می رسند. به همین دلیل پرورش دهندگان در عرض حدود دو ماه می توانند به سرمایه و سود خود دست یابند.

گوشت این پرنده لذیذ و بازارپسند است.

از آنجائیکه اردک های آیلسبوری در کناره جیره غذایی پرورشی از گیاهان و حشرات موجود در مزارع، مراتع و آب ها نیز تغذیه می کنند تأمین منابع غذایی آنان راحت تر و کم هزینه تر است.

این گونه نیز در مقایسه با بسیاری از پرندگان به دلیل مقاومت بدنی بالا کمتر بیمار می شود و لذا پرورش آن با تلفات و ضرر کمتری همراه خواهد بود.

جفتگیری و تخمگذاری اردک نژاد آیلسبوری

اردک های آیلسبوری تخمگذاران خوبی نیستند و اردک ماده در طول سال حدود 80 الی 100 عدد تخم می گذارد. رنگ تخم های این پرنده سفید کدر است.

چکیده:

با وجود اینکه اردک های گوشتی دارای گونه های متنوعی هستند اما فقط پرورش تعدادی از آنان مقرون به صرفه بوده و توجیه اقتصادی دارد. امروزه پرورش اردک های نژاد پکنی و مسکویی در کشورمان رایج تر از سایر نژادهای گوشتی است. زیرا اردک های پکنی و مسکویی سریع تر از سایر نژادها به وزن ایده آل رسیده و روانه بازار می شوند. به همین دلیل هزینه ها و طول دوره پرورشی آنان نیز کوتاه تر است و پرورش دهنده راحت تر و سریع تر به نتیجه و سود مطلوب دست می یابد.

از اینکه تا این بخش از مقاله ما را همراهی نمودید سپاسگزاریم. در صورت تمایل می توانید سؤالات، پیشنهادات و نظرات خود را از طریق ارسال دیدگاه در پایین مطلب با ما در میان بگذارید. کارشناسان وبسایت چیکن هچ در کوتاه ترین زمان ممکن پاسخگوی شما عزیزان خواهند بود.


دیدگاه‌ها 0
0 پرسش و پاسخ
Inline Feedbacks
تمام کامنت ها را نشان بده