کرم در فضله مرغ نشانه چیست؟ (+ درمان)

وجود کرم در مدفوع مرغ نشانه چیست؟ آیا این وضعیت می‌ تواند نشان‌ دهنده‌ بیماری انگلی یا کمبود بهداشت در محیط نگهداری باشد؟ چطور می‌ توان با دیدن کرم در فضله‌ مرغ به نوع انگل و شدت آلودگی پی برد و چه اقداماتی برای درمان و پیشگیری باید انجام داد؟ در این نوشته از چیکن هچ به طور مفصل به آن پرداخته شده است پس تا انتها با ما همراه باشید.

دستگاه جوجه کشی آلتین کولوشکا A96 (دو طبقه)

• اولین دستگاه خانگی با ستر هچر همزمان
• قابلیت اتصال مستقیم به باتری 12 ولت (دارای انبر باتری)
• مدل صادراتی مطابق با استانداردهای جهانی

تلفن تماس کارشناس فروش خرید دستگاه جوجه کشی آلتین کولوشکا A96 (دو طبقه)

علائم انگل در مرغ و خروس

آلودگی به کرم‌ ها ممکن است در مراحل ابتدایی بدون علامت باشد، اما با پیشرفت بیماری و افزایش بار انگلی، علائم زیر بروز می‌ کند:

• کاهش اشتها و مصرف خوراک
• کاهش رشد و افزایش ضریب تبدیل غذایی
• لاغری و ضعف عمومی
• پرهای ژولیده و بی‌حالت
• اسهال
• کاهش تولید تخم در مرغ‌ های تخم‌ گذار
• مشاهده‌ کرم یا قطعات آن در مدفوع
• در موارد شدید انسداد روده و مرگ

انواع انگل مرغ

مرغ ها و سایر طیور میتوانند به انواع کرم ها مبتلا شوند که به شرح جدول زیر است.

عوامل موثر در پیدایش کرم در فضله مرغ

وجود کرم در فضله‌ مرغ، نشان‌ دهنده‌ آلودگی به انگل‌ های داخلی، به‌ ویژه نماتودها (کرم‌ های گرد) و سستودها (کرم‌های نواری) است. این انگل‌ ها از راه‌ های مختلفی وارد بدن پرنده می‌ شوند و چرخه‌ زندگی مشخصی دارند که در شرایط خاصی فعال می‌ گردد. در ادامه، به بررسی دقیق علل اصلی این آلودگی می‌ پردازیم:

آلودگی بستر با تخم انگل‌ ها

اغلب کرم‌ های روده‌ ای، مانند Ascaridia galli و Heterakis gallinarum، تخم‌ های مقاومی تولید م ی‌کنند که از طریق فضله به محیط دفع می‌ شوند. این تخم‌ ها در شرایط مناسب (رطوبت بالا، دمای ملایم، وجود مواد آلی) قادرند هفته‌ ها تا ماه‌ ها در بستر زنده بمانند. سایر پرندگان هنگام نوک‌ زدن به خاک، بستر یا خوراک آلوده، این تخم‌ ها را بلعیده و به انگل آلوده می‌ شوند.

نقش میزبان واسط در چرخه زندگی انگل‌ ها

برخی انگل‌ ها برای تکمیل چرخه زندگی خود نیاز به میزبان واسط دارند. برای مثال:

کرم های نواری از طریق سوسک‌ ها، مورچه‌ ها و سایر حشرات خوراکی منتقل می‌ شوند. همچنین با خوردن کرم‌ های خاکی یا خوردن تخم انگل موجود در خاک این انگل ها انتقال می یابند.

این نوع انتقال، اصطلاحا انتقال بیولوژیکی نامیده می‌ شود و بسیار دشوارتر از انتقال مستقیم قابل کنترل است، زیرا نیازمند حذف یا کنترل ناقل حشره‌ ای است.

نبود برنامه منظم ضد انگل

در پرورش طیور، عدم انجام انگل‌ زدایی دوره‌ ای منجر به انباشتگی تدریجی تخم انگل‌ ها در بستر و افزایش شدت آلودگی می‌ شود. بسیاری از پرورش‌ دهندگان، تنها در زمان بروز علائم شدید درمان را آغاز می‌ کنند، در حالی‌ که برنامه‌ های پیشگیرانه‌ منظم (هر ۳ تا ۶ ماه یکبار) ضروری‌ اند.

ورود پرندگان آلوده جدید (بدون قرنطینه)

یکی از مهم‌ ترین منابع ورود انگل به گله، مرغ‌ ها یا جوجه‌ های جدید آلوده هستند. اگر پرنده‌ جدید قبل از ورود به گله قرنطینه و بررسی نشود، ممکن است حامل تخم یا لارو انگل باشد و آن را از طریق مدفوع به محیط منتقل کند.

شرایط محیطی مستعد (رطوبت بالا، تهویه ضعیف)

رطوبت زیاد در بستر و تهویه ناکافی، محیط را برای بقای تخم انگل‌ ها بسیار مناسب می‌ کند. تخم‌ های بسیاری از انگل‌ ها برای رسیدن به مرحله‌ عفونت‌ زا (لاروال) نیاز به رطوبت دارند. بنابراین، بسترهای مرطوب و غیربهداشتی چرخه‌ آلودگی را سریع‌ تر فعال می‌ کنند.

تراکم بالا و تهویه ناکافی

در محیط‌ هایی با تراکم بالای پرنده، میزان تماس پرنده با فضولات و خوراک آلوده افزایش می‌ یابد. همچنین گردش هوای نامناسب سبب تشدید رطوبت بستر و رشد بیشتر عوامل عفونی و انگلی می‌ شود.

درمان آلودگی انگلی

درمان آلودگی انگلی در مرغ‌ها باید با دقت، بر اساس نوع انگل، شدت آلودگی و سن پرنده انجام شود. این فرآیند حتماً باید تحت نظر دامپزشک صورت گیرد، زیرا انتخاب نادرست دارو یا دز مصرفی می‌تواند به بروز مقاومت دارویی، بازگشت آلودگی یا حتی آسیب به پرنده منجر شود.

یکی از داروهای پرکاربرد در درمان کرم‌های روده‌ای در طیور، آلبندازول است. این دارو طیف وسیعی از کرم‌های گرد و نواری را هدف قرار می‌دهد و معمولاً به میزان ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن زنده پرنده، به‌صورت خوراکی مصرف می‌شود. پس از مصرف آلبندازول، معمولاً نیاز به رعایت دوره پرهیز از مصرف تخم مرغ به مدت ۷ روز است تا باقی‌مانده دارو از بدن پرنده دفع شود.

داروی دیگر، فلوبندازول است که معمولاً در درمان آسکاریس و سایر کرم‌های روده‌ای استفاده می‌شود. این دارو به مدت ۵ روز متوالی در آب آشامیدنی یا خوراک مصرف می‌شود و برای پرنده‌ها نسبتاً بی‌خطر است. دوره پرهیز تخم پس از مصرف آن معمولاً بین ۵ تا ۷ روز است.

در صورتی که نوع انگل، کرم گرد مانند آسکاریس باشد، می‌توان از پیپرازین استفاده کرد. این دارو نسبت به سایر ضدانگل‌ها، ایمن‌تر و دارای دوره پرهیز صفر است، یعنی نیازی به توقف مصرف تخم مرغ پس از مصرف آن نیست. پیپرازین معمولاً به‌صورت محلول در آب آشامیدنی برای یک تا دو روز تجویز می‌شود.

همچنین در برخی موارد، لوامیزول به‌عنوان دارویی مؤثر علیه کرم‌های گرد به کار می‌رود. این دارو در دوز ۳۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن زنده تجویز می‌شود و معمولاً دوره پرهیز ۳ روزه دارد.

در کنار درمان دارویی، رعایت بهداشت محیط و ضدعفونی بستر و تجهیزات نقش اساسی در پیشگیری از آلودگی مجدد دارد.

سخن آخر

در این نوشته در رابطه با مواردی که منجر به پیدایش کرم در فضله مرغ میشود مطالبی ارائه شده است که میتواند برای کسب اطلاعات بیشتر شما در این راستا موثر واقع شود چنانچه در این حیطه سوالی دارید با ما در قسمت نظرات در میان بگذارید.